طراحی و اجرای بخش LDR بیمارستان تهرانپارس

معرفی پروژه

پروژه طراحی و اجرای بخش LDR بیمارستان تهرانپارس در تهران، بخشی از فعالیت‌های ESPO در حوزه فضاهای تخصصی زنان و زایمان است. در سوابق مستند ESPO برای بیمارستان تهرانپارس، طراحی معماری، تأسیسات مکانیکی و الکتریکی، طراحی داخلی و اجرای بخش‌هایی از جمله LDR ثبت شده است. این صفحه به‌طور مشخص بر فضای LDR (Labor, Delivery, Recovery) یا لیبر، زایمان و ریکاوری تمرکز دارد.

در طراحی اتاق‌ها، تخت مادر، پنل خدمات پزشکی قابل مشاهده در بالای تخت، کات نوزاد، فضای نشستن همراه و بخش‌های پشتیبان داخل اتاق در یک مجموعه هماهنگ قرار گرفته‌اند. این سازماندهی با ماهیت LDR هم‌راستا است؛ فضایی که باید مراحل اصلی مراقبت از مادر را در محیطی پیوسته و قابل استفاده برای کادر درمان، مادر و همراه پشتیبانی کند.

دامنه طراحی و اجرا

اتاق‌های LDR با هدف ترکیب الزامات عملکردی یک فضای درمانی با کیفیتی گرم‌تر و نزدیک‌تر به فضای اقامتی طراحی شده‌اند. معماری، طراحی داخلی، نقاط خدمات پزشکی، کابینت‌ها و فضاهای پشتیبان، نورپردازی و جزئیات اجرایی به‌صورت یک مجموعه مرتبط در نظر گرفته شده‌اند.

• طراحی معماری و سازماندهی اتاق‌های LDR
• طراحی داخلی و هماهنگی رنگ و عناصر داخلی
• هماهنگی معماری با تأسیسات مکانیکی و الکتریکی
• یکپارچه‌سازی پنل‌های خدمات پزشکی و عملکردهای کنار تخت
• طراحی کابینت‌ها، سینک، کانتر و فضاهای پشتیبان داخل اتاق
• اجرا و تکمیل فضای داخلی

رویکرد طراحی داخلی بخش LDR

در تصاویر تأییدشده پروژه، دو خانواده رنگی شاخص در اتاق‌ها دیده می‌شود: ترکیب بنفش و زرد خردلی و ترکیب آبی متمایل به سبز با نارنجی گرم. این رنگ‌های شاخص در کنار کابینت‌های سفید، سطوح روشن و کف خنثی استفاده شده‌اند تا هر اتاق هویت مشخصی داشته باشد و در عین حال خوانایی فضای درمانی حفظ شود.

نور طبیعی پنجره‌های بزرگ با خطوط روشنایی سقفی، چراغ‌های توکار و چراغ‌های دکوراتیو گرم ترکیب شده است. نور غیرمستقیم در جداره پشت تخت و برخی فرورفتگی‌های دیوار، عمق بیشتری به فضای داخلی می‌دهد و پنل خدمات پزشکی نیز به‌جای قرارگیری به‌صورت یک عنصر کاملاً جدا، در ترکیب جداره پشت تخت ادغام شده است.

در کنار تخت بیمار، نشیمن‌های یکپارچه برای حضور همراه، فضاهای ذخیره‌سازی، پرده حریم خصوصی در بخش‌هایی از اتاق و محدوده‌های پشتیبان شامل کابینت، سینک و کانتر دیده می‌شود. در چند تصویر نیز کات نوزاد در همان فضای اتاق قرار گرفته که ارتباط نزدیک عملکردهای مراقبت مادر، نوزاد و حضور خانواده را در چیدمان اتاق نشان می‌دهد.

فضایی درمانی با کیفیت اقامتی

در این پروژه، فضای LDR صرفاً با زبان بصری یک محیط کاملاً کلینیکی شکل نگرفته است. مبلمان پارچه‌ای، نورهای دکوراتیو، نقش‌های الهام‌گرفته از طبیعت، گیاهان و قاب‌بندی‌های رنگی جداره‌ها، فضای داخلی را گرم‌تر کرده‌اند؛ در حالی که تخت بیمارستانی، پنل‌های خدمات پزشکی، تجهیزات پشتیبان و مسیرهای عملکردی همچنان به‌وضوح در ساختار اتاق حضور دارند.

ترکیب این دو کیفیت، یعنی عملکرد درمانی و حس آشناتر یک فضای اقامتی، یکی از ویژگی‌های اصلی طراحی LDR بیمارستان تهرانپارس است.

نقش ESPO

نقش ESPO در این پروژه شامل طراحی معماری و مهندسی، طراحی داخلی، هماهنگی میان اجزای تخصصی و اجرای فضای بخش بوده است. هماهنگی چیدمان اتاق، زیرساخت‌های قابل مشاهده خدمات پزشکی، نورپردازی، عناصر ثابت، کابینت‌ها و متریال‌های داخلی باعث شده است اجزای عملکردی و طراحی داخلی در قالب یک زبان منسجم در کنار یکدیگر قرار گیرند.