طراحی و اجرای بخش Post CCU بیمارستان دی

ESPO طراحی معماری و مهندسی، طراحی داخلی و اجرای بخش Post CCU بیمارستان دی در تهران را انجام داده است؛ فضایی با مساحت تقریبی حدود ۱۶۰ مترمربع که تخت‌های ریکاوری، زیرساخت‌های پزشکی، ایستگاه پرستاری و فضاهای پشتیبان را در یک مجموعه هماهنگ گرد هم می‌آورد.

مشاهده گالری پروژه

تهران، ایران ۱۴۰۰

موقعیت: تهران، ایران
پایان: ۱۴۰۰
مساحت / مقیاس: حدود ۱۶۰ مترمربع
کارفرما: بیمارستان دی
وضعیت: تکمیل‌شده

معرفی پروژه

پروژه طراحی و اجرای بخش Post CCU بیمارستان دی در تهران، یکی از پروژه‌های تخصصی ESPO در حوزه فضاهای درمانی است. با توجه به تصاویر تأییدشده پروژه، مساحت این بخش به‌صورت برآورد حرفه‌ای حدود ۱۶۰ مترمربع در نظر گرفته شده است؛ یعنی مساحت خودِ بخش Post CCU و نه کل مجموعه بیمارستان.

این بخش برای بیمارانی طراحی شده است که از مرحله بحرانی عبور کرده‌اند اما همچنان به مراقبت و پایش نزدیک نیاز دارند. محدوده خدمات ESPO در این پروژه شامل طراحی معماری و مهندسی، طراحی داخلی، سازماندهی فضایی و اجرای کامل فضا بوده است.

دامنه طراحی و اجرا

پروژه، فضای تخت‌های بستری، موقعیت‌های مراقبتی، ایستگاه پرستاری، محدوده‌های پشتیبان، ذخیره‌سازی و مبلمان ثابت درمانی را در یک سیستم یکپارچه ترکیب می‌کند. چیدمان فضا بر خوانایی حرکتی، دید مناسب پرسنل و نظارت بهتر بر بیماران تأکید دارد و در عین حال تلاش می‌کند فضایی منظم‌تر و آرام‌تر از یک بخش مراقبت ویژه متعارف ایجاد کند.

طراحی معماری و مهندسی بخش Post CCU
طراحی داخلی و برنامه‌ریزی فضایی برای مراقبت بستری پایش‌شده
هماهنگی پنل‌های خدمات پزشکی و استقرار تخت‌ها
طراحی ایستگاه پرستاری، کانترهای پشتیبان و محدوده‌های کاری پرسنل
یکپارچه‌سازی کابینت‌ها، سینک‌ها، فضاهای ذخیره‌سازی و عملکردهای پشتیبان
طراحی و هماهنگی نورپردازی و عناصر نورانی سقف
اجرا و تکمیل فضای داخلی بخش

سازماندهی بخش و فضای بیمار

در تصاویر تأییدشده، یک فضای بستری اشتراکی با چند تخت بیمار، میزهای کنار تخت، تجهیزات تزریق، پنل‌های خدمات پزشکی و محدوده‌های تفکیک‌شده دیده می‌شود. پارتیشن‌های شیشه‌ای و پرده‌ها ضمن ایجاد حریم نسبی، امکان نظارت بصری کادر درمان بر بیماران را نیز حفظ می‌کنند.

یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های بصری این پروژه، طراحی سقف است؛ پنل‌های نورانی بزرگ با تصویر آسمان و فرم‌های منحنی آویز، فضای درمان را از نظر بصری انسانی‌تر و متمایزتر کرده‌اند. سطوح خنثی روشن در کنار خطوط سبز، متریال‌های با ظاهر چوب و نورپردازی کنترل‌شده، محیطی تمیز و آرام برای ریکاوری بیماران ایجاد می‌کنند.

ایستگاه پرستاری و فضاهای پشتیبان

پروژه شامل ایستگاه پرستاری و محدوده‌های پشتیبان نیز هست که با کانترهای کاری، سطوح یکپارچه، کابینت‌ها، سینک‌ها و ارتباط بصری مستقیم با بخش بستری طراحی شده‌اند. این بخش‌ها به سازماندهی بهتر پایش بیماران، هماهنگی تیم درمان و عملکردهای روزمره کمک می‌کنند.

در کنار تصاویر نهایی، یک تصویر از مرحله اجرا و بازسازی نیز در مجموعه آمده است که روند مداخله اجرایی ESPO را از عملیات سقف و تخریب تا تکمیل نهایی محیط درمانی نشان می‌دهد.

هویت داخلی فضا

پالت داخلی پروژه بر زمینه‌های کرم و خنثی گرم، خطوط سبز تأکیدی، جزئیات چوبی و نورپردازی یکپارچه استوار است. دیوارهای بافت‌دار، کفپوش درمانی، پارتیشن‌های شیشه‌ای و ایستگاه پرستاری جمع‌وجور اما خوانا، هویتی حرفه‌ای برای این بخش ایجاد کرده‌اند که نسبت به فضاهای مراقبت ویژه کلاسیک، سبک‌تر و خوشایندتر به نظر می‌رسد.

نقش ESPO

نقش ESPO در این پروژه شامل توسعه طراحی و اجرای یک بخش Post CCU بوده است که تخت‌های ریکاوری بیماران، زیرساخت‌های پزشکی، فضاهای پشتیبان پرسنل و هویت داخلی فضا را در قالب یک بخش بیمارستانی هماهنگ گرد هم می‌آورد.

چالش

پروژه نیازمند طراحی یک بخش Post CCU اشتراکی اما قابل‌نظارت بود که تخت‌های مراقبتی، زیرساخت‌های پزشکی، دید مناسب پرسنل، فضاهای پشتیبان و هویتی آرام‌تر از بخش‌های مراقبت ویژه متعارف را همزمان در خود جای دهد.

رویکرد ESPO

ESPO طراحی معماری و مهندسی، طراحی داخلی و اجرا را بر پایه تخت‌های ریکاوری اشتراکی، محدوده‌های درمانی با تفکیک شیشه‌ای، ایستگاه پرستاری مرکزی، ذخیره‌سازی یکپارچه، عملکردهای پشتیبان و عناصر شاخص سقف نورانی هماهنگ کرد.

نتایج

نتیجه نهایی، یک محیط مراقبتی حرفه‌ای با مساحت تقریبی ۱۶۰ مترمربع است که فضاهای بستری، زیرساخت‌های پزشکی و عملکردهای پشتیبان را در قالب یک بخش ریکاوری منسجم و خوش‌هویت ترکیب می‌کند.