طراحی سردر بیمارستان فرهیختگان تهران

طراحی سردر بیمارستان فرهیختگان تهران

طراحی سردر بیمارستان فرهیختگان توسط ESPO برای مجموعه بیمارستان فرهیختگان تهران انجام شده است. در این پروژه، سردر صرفاً به‌عنوان یک ورودی در نظر گرفته نشده، بلکه به‌عنوان یک آستانه معماری طراحی شده است که هویت مجموعه درمانی را معرفی می‌کند و نخستین تجربه بیماران، همراهان و مراجعه‌کنندگان از بیمارستان را شکل می‌دهد.

بستر پروژه و هدف طراحی

این طرح برای مجموعه بیمارستانی با مساحت ۴۳ هزار مترمربع و در سال ۱۴۰۲ توسعه یافته است. هدف اصلی، ایجاد ورودی‌ای خوانا، خوشامدگو و دارای هویت بصری مشخص بوده است؛ در عین حال فضای ورودی باید متناسب با ماهیت درمانی مجموعه، آرام و غیرتنش‌زا باقی می‌ماند. بر همین اساس، معماری و محوطه‌سازی به‌صورت یک ترکیب واحد طراحی شده‌اند.

فرم منحنی و هویت معماری سردر

هندسه نرم در ورودی اصلی

یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های طرح، استفاده از هندسه پیوسته و منحنی است. بازشوهای قوسی بزرگ و سطوح روان، سیلوئت قابل تشخیصی برای ورودی ایجاد می‌کنند و در عین حال از خشونت بصری یک ورودی معمول بیمارستانی می‌کاهند. این فرم‌ها، دید به محوطه سبز را قاب می‌گیرند و مسیر ورود را نیز به‌صورت واضح تعریف می‌کنند.

سردری معاصر برای مجموعه درمانی

سردر به‌عنوان یک نشانه معماری معاصر برای بیمارستان فرهیختگان شکل گرفته است. به‌جای استفاده از ساختار متعارف ورودی، طرح از سطوح حجمی، نوشته یکپارچه و قاب‌های باز رو به محوطه استفاده می‌کند تا هویت ورودی مجموعه تقویت شود.

تلفیق فضای سبز با تجربه ورود

فضای سبز به‌عنوان بخشی از معماری

درختان، بوته‌ها و بسترهای کاشت در امتداد مسیر ورود و زیر سازه سردر قرار گرفته‌اند و بخشی از تجربه معماری را تشکیل می‌دهند. این ترکیب، سختی سطوح معماری و کف‌سازی را تعدیل کرده و فضای ورود را برای بیماران و همراهان آرام‌تر می‌کند. نیمکت‌ها، مسیرهای پیاده و باغچه‌ها نیز باعث می‌شوند سردر تنها یک مرز عبوری نباشد.

حرکت پیاده و فضاهای مکث

چیدمان محوطه، مسیرهای مشخص پیاده و نقاطی برای مکث کوتاه ایجاد می‌کند. این فضاها انتقال از محدوده بیرونی سایت به فضای بیمارستان را آرام‌تر می‌کنند و در عین حال خوانایی مسیر حرکت در محدوده ورودی حفظ می‌شود.

نور، متریال و رویکرد محیطی

نور طبیعی و ارتباط بصری با محوطه

بازشوهای بزرگ در فرم سردر امکان عبور نور و شکل‌گیری دیدهای باز به فضای سبز را فراهم می‌کنند. به این ترتیب، سازه ورودی حالت بسته و سنگین پیدا نمی‌کند و ارتباط میان معماری و محوطه حفظ می‌شود. ترکیب متریال‌های بادوام با عناصر طبیعی و گیاهی، زبان بصری متعادلی برای پروژه ایجاد می‌کند.

توجه به کیفیت محیط ورودی

در ایده طراحی، فضای سبز و سایه‌اندازی به‌عنوان بخشی از عملکرد ورودی در نظر گرفته شده‌اند. این رویکرد می‌تواند به ایجاد محیطی مطلوب‌تر در محدوده ورود کمک کند و نقش طبیعت را در هویت مجموعه درمانی تقویت کند.

نقش ESPO در پروژه سردر بیمارستان فرهیختگان

نقش ESPO در این پروژه شامل طراحی معماری سردر و هماهنگی آن با محوطه پیرامونی بوده است. نتیجه طرح، ترکیبی از فرم منحنی، هویت بصری مشخص و فضای سبز یکپارچه است که ورودی متمایزی برای یک مجموعه درمانی بزرگ در تهران ایجاد می‌کند.