چالش
ایجاد یک محیط درمانی اطفال که در کنار عملکرد بیمارستانی، برای کودکان و همراهان آنها کمتر رسمی و کمتنشتر باشد.
طراحی بخش اطفال بیمارستان علامه بهلول گنابادی با مساحت ۶۸۰ مترمربع و تمرکز بر محیط درمانی کودکمحور، رنگهای آرام و مسیرهای خوانا.

شرح نیاز، بستر پروژه و رویکرد هماهنگی که مسیر کار را شکل داده است.
پروژه طراحی بخش اطفال بیمارستان علامه بهلول گنابادی در خراسان رضوی با مساحت ۶۸۰ مترمربع در سال ۱۳۹۰ انجام شد. رویکرد طراحی بر ایجاد محیطی درمانی، قابلفهم و آرام برای کودکان متمرکز بود؛ فضایی که در کنار عملکرد بیمارستانی، با رنگ، نور و عناصر بصری کودکمحور از خشکی محیطهای درمانی فاصله بگیرد.
در فضاهای این بخش از ترکیب رنگهای پاستلی مانند صورتی، آبی روشن، سبز و بنفش استفاده شده است. عناصر گرافیکی شامل رنگینکمان، گلها، درختها، بادکنکها و فرمهای کودکانه در دیوارها و جزئیات داخلی به ایجاد هویتی دوستانه و قابلتشخیص کمک میکنند. نورپردازی غیرمستقیم و پنلهای سقفی تصویری نیز فضای عمومی و اتاقهای بستری را روشنتر و آرامتر نشان میدهند.
راهرو اصلی با ریتم منظم درگاهها، دستگیرههای محافظ دیواری و کفسازی خوانا طراحی شده تا حرکت در بخش واضح و منظم باشد. استفاده از قابهای رنگی در ورودیها و عناصر تصویری در امتداد مسیر، به تفکیک بصری بخشها و ایجاد تجربهای کمتر رسمی برای کودکان کمک میکند.
در اتاقهای بستری، تخت بیمارستانی در کنار مبلمان و نشیمن همراه، کمدهای یکپارچه و سطوحی با رنگهای آرام قرار گرفته است. پنجرهها و نور طبیعی، همراه با تصاویر و تزئینات کودکانه، به کاهش حس سرد و فنی اتاق کمک میکنند. این ترکیب تلاش میکند محیط درمانی را برای کودک و همراه او قابلتحملتر و صمیمیتر کند.
ایستگاه پرستاری بهعنوان یکی از نقاط شاخص بخش، با عناصر گلمحور و سازه رنگینکمانی طراحی شده است. این نقطه در کنار عملکرد روزمره پرسنل، نقش بصری مهمی در تعریف هویت بخش دارد و در امتداد راهروها بهسرعت قابل تشخیص است.
در این پروژه، ESPO تلاش کرده است الزامات عملکردی یک بخش بستری اطفال را با زبان بصری متناسب با کودکان ترکیب کند. نتیجه، فضایی است که در آن رنگ، نور، گرافیک و سازماندهی داخلی در کنار هم به ایجاد محیطی روشنتر، دوستانهتر و منظمتر برای کودکان، همراهان و کادر درمان کمک میکنند.
چگونگی تبدیل محدودیتها و نیازهای پروژه به پاسخی روشن، قابل اجرا و هماهنگ.
ایجاد یک محیط درمانی اطفال که در کنار عملکرد بیمارستانی، برای کودکان و همراهان آنها کمتر رسمی و کمتنشتر باشد.
استفاده از رنگهای پاستلی، گرافیکهای کودکانه، نورپردازی غیرمستقیم، مسیرهای خوانا و طراحی هماهنگ اتاقهای بستری و ایستگاه پرستاری.
شکلگیری هویت بصری یکپارچه و کودکمحور در بخش اطفال با فضاهای روشن، منظم و قابلتشخیص برای بیماران، همراهان و پرسنل.
منتخبی از تصاویر، جزئیات و مراحل پروژه.
پروژهتان را با ما در میان بگذارید یا در OHEC با ESPO ملاقات کنید؛ خوشحال میشویم درباره نیازهای پروژه شما گفتوگو کنیم.