طراحی و اجرای بخش شیمی‌درمانی بیمارستان دی

ESPO طراحی معماری و مهندسی، طراحی داخلی و اجرای بخش شیمی‌درمانی بیمارستان دی در تهران را انجام داده است؛ فضایی با مساحت تقریبی حدود ۱۱۰ مترمربع با تمرکز بر هماهنگی موقعیت‌های درمان، زیرساخت‌های پزشکی و عملکردهای پشتیبان پرسنل.

مشاهده گالری پروژه

تهران، ایران ۱۳۹۲

موقعیت: تهران، ایران
پایان: ۱۳۹۲
مساحت / مقیاس: حدود ۱۱۰ مترمربع
کارفرما: بیمارستان دی
وضعیت: تکمیل‌شده

معرفی پروژه

پروژه طراحی و اجرای بخش شیمی‌درمانی بیمارستان دی در تهران، یکی از پروژه‌های تخصصی ESPO در حوزه فضاهای درمانی است. این پروژه با مساحت تقریبی حدود ۱۱۰ مترمربع و با ترکیب طراحی معماری و مهندسی، طراحی داخلی و اجرا توسعه یافته است. سازماندهی بخش بر ارتباط میان موقعیت‌های درمان بیمار، زیرساخت‌های خدمات پزشکی، عملکردهای پشتیبان پرسنل و ایجاد یک فضای داخلی منظم برای جلسات درمانی طولانی‌تر متمرکز است.

در سوابق مستند ESPO، طراحی و اجرای بخش شیمی‌درمانی بیمارستان دی به‌عنوان بخشی از مجموعه پروژه‌های درمانی این بیمارستان ثبت شده است. این صفحه به‌طور مشخص بر فضای شیمی‌درمانی، محدوده‌های درمان، فضاهای پشتیبان و اجزای مرتبط با عملکرد پرسنل تمرکز دارد.

دامنه طراحی و اجرا

ساختار فضایی بخش بر موقعیت‌های درمانی خوانا شکل گرفته است؛ تخت‌ها در مجاورت پنل‌های خدمات پزشکی، پایه‌های سرم و میزهای متحرک قرار دارند و در عین حال محدوده‌های کاری و پشتیبان پرسنل در نزدیکی فضای درمان سازماندهی شده‌اند. کابینت‌ها، کانترها، سینک‌ها، فضاهای ذخیره‌سازی و نورپردازی نیز به‌عنوان بخش‌هایی از یک سیستم داخلی هماهنگ در طراحی دیده شده‌اند.

طراحی معماری و سازماندهی بخش شیمی‌درمانی
طراحی داخلی فضاهای درمانی و پشتیبان
هماهنگی با تأسیسات مکانیکی و الکتریکی
یکپارچه‌سازی پنل‌های خدمات پزشکی و عملکردهای کنار تخت
طراحی فضاهای کاری پرسنل، کابینت‌ها، سینک‌ها، کانترها و ذخیره‌سازی
طراحی و هماهنگی نورپردازی و عناصر نورانی سقف
اجرا و تکمیل فضای داخلی بخش

رویکرد طراحی فضای درمان

در تصاویر تأییدشده پروژه، هم فضای درمان اشتراکی با چند تخت و هم موقعیت‌های درمانی با حریم بیشتر دیده می‌شود. تخت‌ها در امتداد جداره‌های مجهز به پنل‌های خدمات پزشکی قرار گرفته‌اند و پایه‌های سرم، میزهای کنار تخت و تجهیزات پشتیبان در مجاورت هر موقعیت درمانی سازماندهی شده‌اند. پرده‌های حریم خصوصی نیز در بخش‌هایی از فضا برای تفکیک محدوده‌های بیمار استفاده شده‌اند.

در طراحی داخلی، سطوح خنثی و گرم و متریال‌های با ظاهر چوب، حضور تجهیزات فنی را از نظر بصری متعادل کرده‌اند. نورپردازی غیرمستقیم پیرامونی، نورهای موضعی و پنل‌های بزرگ سقفی با تصویر آسمان، هویت مشخصی به فضای درمان می‌دهند؛ بدون آنکه عملکردهای اصلی بخش پنهان شوند.

فضاهای پشتیبان و عملکرد پرسنل

فضاهای پشتیبان در مجاورت محدوده درمان قرار گرفته‌اند و شامل کابینت‌های یکپارچه، سطوح کار، سینک، مانیتور، تلفن و فضاهای ذخیره‌سازی هستند. این عناصر در قالب محدوده‌های کاری فشرده و منظم سازماندهی شده‌اند تا عملکردهای روزمره پشتیبان در نزدیکی فضای بیمار قرار داشته باشند.

تصاویر طبیعت نیز به‌عنوان بخشی از زبان بصری فضای داخلی به کار رفته‌اند؛ از پنل‌های سقفی با تصویر آسمان تا تصاویر منظره در برخی بازشوهای پنجره. این عناصر به‌عنوان اجزای طراحی داخلی توصیف می‌شوند و نه به‌عنوان منظره واقعی بیرونی پروژه.

هویت داخلی پروژه

ترکیب رنگ‌های کرم و بژ، سطوح با ظاهر چوب، منسوجات با طیف ارغوانی و نور گرم، زبان اصلی فضای داخلی را شکل داده است. در کنار این کیفیت بصری، تخت‌های بیمارستانی، پنل‌های خدمات پزشکی، پایه‌های سرم و ایستگاه‌های پشتیبان همچنان به‌وضوح هویت درمانی فضا را حفظ می‌کنند.

نقش ESPO

نقش ESPO در این پروژه شامل طراحی معماری و مهندسی، طراحی داخلی، هماهنگی اجزای تخصصی و اجرای فضای بخش بوده است. نتیجه این رویکرد، قرارگیری هماهنگ محدوده‌های درمان بیمار، زیرساخت‌های قابل مشاهده خدمات پزشکی، فضاهای پشتیبان پرسنل، عناصر ثابت و نورپردازی در یک مجموعه داخلی منسجم است.

چالش

پروژه نیازمند هماهنگی فضاهای درمان اشتراکی و خصوصی‌تر، زیرساخت خدمات پزشکی، پشتیبانی سرم، عملکردهای کاری پرسنل و ذخیره‌سازی در یک بخش شیمی‌درمانی بزرگ بود؛ در حالی که محیط بیمار باید خوانا و از نظر بصری آرام باقی می‌ماند.

رویکرد ESPO

ESPO طراحی معماری و مهندسی، طراحی داخلی و اجرا را بر پایه موقعیت‌های درمانی مشخص، فضاهای پشتیبان مجاور، پنل‌های یکپارچه خدمات پزشکی، کابینت‌های ثابت، نورپردازی غیرمستقیم و عناصر بصری الهام‌گرفته از طبیعت هماهنگ کرد.

نتایج

فضای اجراشده، تخت‌های درمان، سیستم‌های خدمات پزشکی، عملکردهای پشتیبان پرسنل و عناصر داخلی مرتبط با حضور بیمار را در قالب یک بخش شیمی‌درمانی منسجم با مساحت تقریبی حدود ۱۱۰ مترمربع در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.